ขี้ปลาทอง :D

เรื่องเล่าสนุกๆจากคุณลูกค้าแสนน่ารักของเราค่ะ น่าจะไปเขียนนิยายขายจริงๆนะเนี่ย คุณปูเปรี้ยวนี่ อ่านเพลินและอดอมยิ้มไม่ได้

สวัสดีค่ะคุณบี

กลับมาเพิ่งจะได้ว่าง หลังจากวิ่งวุ่นวายเรื่องคนทำสวน(ตอนแรกบอกว่าสวนท่านจะทำให้เต็มที่นี่รอมาเป็นเดือนยังไม่มาใช้เส้นเลย) เดือนนี้ที่บ้านผลัดกันเที่ยว เดี๋ยวพ่อไปใต้กลับมาแม่ก็ไปลาวต่อ ส่วนเราเองเล็งว่าจะข้ามไปลาวเหมือนกัน ยังกะวิ่งผลัด จนเพือ่นแซวว่าที่บ้านเราเป็นอะไรอยู่รวมกันแล้วมันชงหรือไง อาทิตย์ที่แล้วพาหลานสาวไปเที่ยว เธอเทำตัวเป็นขี้ปลาทอง น้าไปไหนหนูไปด้วย เกาะกัน แข่งกันถ่ายรูป แต่คราวนี้หลานสาวเก่งขึ้น พาเดินดูไฟ และ street show ไม่บ่นเลยสักคำ แล้วยังมาถามอีกว่าเมื่อไหรจะแต่งงาน แหมแต่งแล้ใครจะพาเธอเที่ยวยะ แต่ตอบหลานสาวว่าจะรอแต่งกะซานตาครอส หุหุ จะได้ได้ของขวัญทุกปี

ช่วงไปกรุงเทพไปเดินหากระเป๋าใบเล้กๆที่สายยาวๆใบใหม่ให้แม่ ทำไปทำมาเราเห็นแก่ของลดราคา จริงๆ ที่เซ็ทรัลเขาไม่ได้ลดแต่ให้สะสมแสตมป์ไปแลกส่วนลด และของที่ลดแล้ว แลกไม่ได้อีก ทำเอาเดินขึ้นเดินลงหายรอบ สุดท้ายได้แต่สะสมคะแนน แต่ไม่ได้ใช้เพราะไปซื้อแต่ของที่เขาลดอยู่แล้ว ตอนที่ซื้อก็ปลอบใจตัวเองว่าเอานะให้ของขวัญปีใหม่ตัวเอง (อย่าไปคิดถึงไอ้ใบสีนำ้ำตาลที่เพิ่งซื้อไป และรองเท้าอีก 2 คู่555) ผ่านไปเรื่องกระเป๋าของตัวเอง ก็ของขวัญให้หลานกลุ้มจริงมีหลาน 18 คนอัพ อยากลาออกจากการเป็นอาอี้จริง เอาเถอะคิดซะว่าสักวันเรามีลูกพวกหลานๆ ต้องเอาของขวัญมาให้ลุกเราแหละ (ขอเบิกล่วงหน้าก่อนได้ไหม)

เดินหากระเป๋าให้แม่จนเหนื่อย ที่วาเหนื่อยเพราะแม่เป้นคนเรื่องมากจริงๆ อะไรที่ไมได้เลือกเองมักจะโดนบ่นๆๆๆ แต่ก็ใช้ กระทั้งคิดว่าออกจากชิดลมไปพารากอนดีกว่า(ถิ่นเราหุหุ)เผื่อมีของ และมาสะดุดที่Coach อ้าลดราคาด้วย แต่ใบที่ชอบไม่ลด ไม่รับแสตมป์อีกใจร้้ายจริง เอาใบที่ลดราคาก็ได้ เคยเห็นแม่จับใบแบบนี้อยู่แต่เป็นของปลอม ตอนนั้น บอกแม่ว่าอย่าใช้เลยของก๊อปขี้เกียจไปประกันตัวตอนแม่ไปเที่ยวต่างประเทศ 555 เจ้ากระเป๋าใบนิดเดี๋ยวพร้อมกล่องของขวัญใบใหญ่กินพื้นที่จริงๆ แพ็คของลงกระเป๋าไม่ได้ ดีที่มีแผนสำรองเอากระเป็าพับได้มาอีกใบหุหุ

กลับมาที่เรื่องรองเท้า เมื่อวันก่อนแม่เอารูปตอนที่อ้นอายุได้ 8 เดือนมาให้ดู แหมน่ารักกันจริงแต่งตัวดีมีชาติตระกูล น้องสาวดูยังกะตุ๊กตาญี่ปุ่น แต่ไหงเราได้ใส่รองเท้านักเรียน คิดแล้วมันน่าน้อยใจ จึงบอกแม่ว่า ห้ามบ่นเวลาเขาซื้อรองเท้าเพราะตัวเองลำเอียงให้เขาใส่รองเท้านักเรียนไปงานแต่งงานได้ยังไง น่าขายหน้าจริงๆ 5555 โดนแม่ส่วนกลับว่าไอ้ที่กองอยู่ใส่หมดหรือยังทุกวันนี้ต้องเอาไปซ้อนในห้องเก็บเสื้อผ้าหรือไม่ก้ที่ทำงานซะ แต่แปลกนะเรานะชอบซื้อรองเท้าแตะ เห็นที่ไหนเป็นต้องซื้อๆๆๆ แต่ความจริงมันใส่ไปไหนไม่ค่อยได้ นอกจากใส่เล่นๆ อย่างส้นสูงยังใส่ไปทำงานใส่ไปงานเลี้ยงถึงจะปวดหลังแต่ดูดีกว่าลากแต่ะ ของที่ชอบอาจไม่ใช่ของที่คู่ควรก็ได้(คิดได้ซะงั้น)

อาทิตย์นี้ได้ดูเรื่องสัวต์ที่ช่วยคน ดูแล้วมองเจ้าแมวที่นอนหงายท้องอยู่บนเก้าอี้ หน้าตาอย่างนี้เราจะฝากผีฝากไข้กะมันได้ไหมนี้ เห็นคนอื่นเขาเลี้ยงหมู หมูยังช่วยชีวิตเขา เจ้าแมวตัวเก่าตอนเช้ายังเปิดประตูไปปลุกเราได้ แต่เข้าตัวนี้ จะกระโดดลงจากโต๊ะยังต้องอุ้มลงมาเลย เครียดจริงๆ แล้วเวลาที่แมวตัวอื่นเข้ามาในบ้านเฮียแกไม่พิทักษ์ถิ่นเลย เชือเชิญเขามากินอาหารอีก บางที่ก็นอนหลับไม่รู้เรื่องหนูอิ่มแล้ว เอิ๊ก! ดูสารคดีแล้วน้ำตาลสงสารตัวเอง 555

เล่าซะยาวเลยพอดีเขียนบันทึกเลยเอามาให้อ่านด้วย(ช่วงนี้ติดการ์ตูน) ส่งรุปขี้ปลาทองกะผมทรงใหม่มาให้ดู คนนี้คงไม่ได้เป็นลูกค้าคุณบีแน่ เพราะโดนจองตัวแล้ว แต่เห็นว่าฝ่ายชายเริ่มไหวตัวทันแล้ว อิอิ เอาไว้ประกวดธิดากาชาดตกรอบแล้วจะส่งรูปมาให้ดุเพิ่ม หุุหุ

มีความสุขวันปีใหม่นะคะ
ปูเปรี้ยว